Mijn vader, 92 jaar, woonde ruim acht maanden geleden nog zelfstandig in een appartement, onderdeel van een woongroep.

Met veel hulpvaardige buren en sociaal contact, twee maal per dag thuiszorg voor de kousen, verder was hij redelijk zelfredzaam.

Met hulp van ons de kinderen, voor de boodschappen, de was etcetera ging het nog, ook al zag je hem geleidelijk wel inleveren.

Naast andere sportieve activiteiten wandel ik regelmatig. Zo'n vijf jaar geleden nam dit een vlucht. Voorbereiden voor de klim naar de top van de Kilimanjaro. In Coronatijd deed het ommetje zijn intrede. Daarna wandelen voor goede doelen voor 'Heroes for Charity'. Strandmeerdaagsen over het Zuid- en Noord-Hollandse strand met mijn vriendin. Aan de andere kant van het land met mijn zussen het Pieterpad wandelen. Vriendinnen en bekenden samen brengen met wandelen. Leuk die wandelende afspraken.

Onlangs was ik in Utrecht voor een netwerkafspraak en een masterclass.

's Morgens had ik de afspraak met Peter. Veel raakvlakken hadden we, hij die net als wijkverpleegkundige gaat starten in een nieuwe organisatie, ik in een andere fase van mijn loopbaan.

Pionieren, het zit in mijn bloed.

Mijn ouders gingen ruim 14 jaar geleden wonen in een groepswoning voor ouderen, de Pioniershof, waarbij het "noaberschapswonen' centraal staat.

Op tijd nagedacht over het wonen op hun oude dag, mijn vader kwam het ter ore via iemand anders uit het vrijwilligersleven.

Ruim een maand geleden ging ik met mijn partner en vrienden naar het mooie eiland Sardinië.

In onze voorbereiding was het Italië waar we allen naar toe wilden en onze vriend opperde Sardinië.

Dit eiland stond zeker nog op mijn lijstje en extra leuk om daar naar toe te gaan.

Door de zorg voor mijn vader kwamen een aantal hiaten duidelijk naar boven.

Uiteindelijk ging het niet meer alleen om valpreventie, maar om de ouderenzorg in de eerstelijn en de huisartsenzorg.

Het werd mij steeds duidelijker...

Valpreventie, hier zit ik helemaal in.

Wel heel toevallig dat het nu in mijn privé-leven ook zo'n rol speelt de afgelopen weken.

Waardevol om als dochter vanuit deze kant nog duidelijker te zien waar de gaten zitten en hoe we het kunnen verbeteren. Veel input gekregen om er vanuit mijn rol als kwartiermaker mee aan de slag te kunnen gaan.

En ik niet alleen....

Samen beslissen is voor mij een belangrijk thema waar ik mij mee bezig houd.

Hoe gaaf vond ik het dat ik werd uitgenodigd voor een panel, samen met een oudere uit de huisartsenpraktijk.

"Tijd voor Verbinding" een mooie naam voor zo'n belangrijk onderwerp.

Sommige ouderen blijven je bij. Omdat dit mensen zijn die niet zomaar zorg toelaten, waarbij er iets meer vertrouwen nodig is. Maar ook omdat deze ouderen je juist laten zien, waar het om gaat in de zorg voor ouderen. Een blik, een gebaar, het non verbale contact. 

Mijn hele werkzame leven werk ik in de ouderenzorg. Het is mijn passie omdat je betekenisvol kunt zijn voor de oudere in een vaak kwetsbare periode van zijn of haar leven. Waar ik in mijn carrière steeds tegenaan liep waren de vele onmogelijkheden in de ouderenzorg.